Ontdek het kind in jezelf

Tijdens mijn opleiding kwam ik opnieuw achter deze uitdrukking ‘het kind in jezelf’ en de betekenis ervan. Eigenlijk best een bijzondere uitdrukking. We zijn nu volwassen en daar horen toch volwassen zaken bij? Zorgen voor inkomen, zelfstandigheid, wijsheid, zorgen voor het gezin, verantwoordelijkheid en noem maar op. We streven eigen, soms hoge doelen na. Willen aan onze eigen verwachtingen voldoen en aan verwachtingen in de huidige maatschappij.

Ik ben daar in ieder geval toen achter gekomen. Dat ik de lat voor mezelf best hoog leg. Erg kritisch naar mezelf en het goed willen doen waar ik mee bezig ben of voor een ander. Ik mocht wel wat liever voor mezelf zijn. Om me dat te laten inzien, deden we een oefening waarbij ik terug moest denken aan mijn kindheid.

De oefening ging als volgt:
Denk eens terug naar een mooie herinnering uit je kindheid. Hoe oud was je toen en wie waren er om je heen? Waar speelt de herinnering zich af, wat gebeurde er? Welk gevoel geeft het je? En wat maakt het dat je bij deze situatie dat gevoel hebt?

Heb je je er een voorstelling van kunnen maken? Stel je nu eens voor dat je jezelf kunt terug beamen naar dat moment en je kijkt aan de kant naar de situatie. Wat vind je ervan dat jij als kind zich zo voelt en wat doet dit met je? Zou je iets tegen jou als kind willen zeggen? En wat zou dat dan zijn? Of wil je graag dat het kind iets tegen jou zegt?

Herken je jezelf als volwassene in het kind? Is het bevestigend of helpend wat jullie elkaar te zeggen hebben? Als jullie elkaar een wijze raad mogen meegeven, wat zou jij het kind willen meegeven en wat zou jij mee willen nemen van jou als kind? En welke geruststelling wil je elkaar geven?

Mijn herinnering was het altijd samen spelen met mijn beste hartvriendinnetje. We kenden elkaar als sinds dat ik Nederland ben gekomen. We haalden vaak van alles uit in huis of we speelden op straat allerlei spelletjes en kletste uren lang in de speeltuin. Het was altijd lachen en plezier. Maar we konden elkaar ook onze kinderzorgen vertellen. Ik was dan ook erg verdrietig dat toen we 8 jaar waren, zij naar Duitsland verhuisde. Gelukkig kwam ze nog wel regelmatig naar Nederland op bezoek en konden we weer even samen spelen en kletsen.

Wat we elkaar willen zeggen is dat het heel fijn was dat we alles met elkaar konden delen. Veel plezier hadden en veel gekke dingen ondernamen samen. Het advies voor elkaar is om vaker weer eens stil te staan bij de leuke dingen en ervan genieten. Maar dat er ook minder leuke dingen gebeuren en zelf afscheid nemen. Dat doet verdriet maar er komen daardoor ook weer nieuwe dingen op je pad. En de geruststelling dat het kind er wel komt en trots kan zijn op wat ik bereik. En voor mij nu dat als ik vaker stilsta bij het kind in me, ik ook meer kan genieten van alles om me heen.

En dat was toen zo’n eye-opener voor me! Want ja het klopt dat ik het onbezorgde en spontane wat kwijt was. Altijd maar bezig zijn om zoveel van mezelf te moeten. En ik ben juist altijd erg speels, gek, ondernemend en positief geweest. Best wel fijn om nog af en toe als kind te denken en te zijn. Als ik het op momenten moeilijk heb, denk ik weer even terug naar het kind in mij.

Zo het is nu toch best een persoonlijk verhaal geworden. Maar dat geeft niet. Misschien is het voor jou ook een mooie oefening om eens te doen. Even stilstaan bij het kind in jou. Het is dan helpend om er even een momentje voor te pakken. Ga lekker wandelen of neem een lekker kopje thee en neem na elke vraag even een momentje de tijd om je het voor te stellen. En mocht je je ervaring willen delen, ben ik benieuwd hoe je deze oefening hebt ervaren en wat het jou heeft gebracht.

In een volgende blog zal ik jullie vertellen waarbij het kind in jezelf nog meer kan helpen.

0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *