De waarde van het kind in je voelen

In mijn vorige blog heb ik jullie gevraagd om eens op onderzoek te gaan in je omgeving. Ik heb daar reacties op gekregen dat er wel herkenning van de theorie is. En inzichten welke plek je binnen een groep aanneemt of de reacties bij elkaar. Vaak zijn we er tevreden over maar in enkele situaties zouden we het graag anders willen. Op zulk moment zijn we geneigd om erg streng voor onszelf te zijn. Althans dat heb ik veel gedaan. Me afvragen wat ik anders kan doen of wat ik verkeerd heb gedaan.

Wat ik voor mezelf heb ontdekt is dat er in feite geen goed of fout is. Het constateren van bevindingen zijn juist een mooi moment om er eens even bij stil te staan. Wil ik er iets mee of juist niet? Handel ik omdat het zo hoort of vanuit mijn eigen ik? En vooral begrijp ik mezelf maar begrijp ik ook de ander?

En daar zit een stukje wat we als volwassenen wel eens vergeten. Je hebt je als volwassene volledig ontwikkeld, bepaalde inzichten en ideeën gevormd over het leven. Je hebt geleerd van je ervaringen. En als ouders nemen we deze ervaringen mee in de opvoeding van onze kinderen. Een kind zal dit nog moeten ontwikkelen. Een aantal zaken uit je eigen opvoeding doe je hetzelfde bij jouw kind. Deels omdat je de waarde ervan belangrijk vindt. En deels ook omdat je het op die manier gewend bent. Ook zijn er manieren die je absoluut anders doet vanuit je eigen overtuiging of omdat je dit (samen met je partner) wil meegeven. Ook daarin is er in mijn ogen geen goed of fout. Als ouder willen we uiteindelijk graag het beste voor ons kind.

Stel je nou eens die onderzoeksvragen richting je kind. Wat zijn dan je bevindingen?

Bij mij hebben zulk soort vragen mij de afgelopen jaren steeds meer doen beseffen en laten stilstaan. En met name hoe ik met kinderen omga en werk. Ook ik ben kind geweest met alle leuke dingen en de kind probleempjes of wat ik lastig vond. En met dit in mijn achterhoofd, vind ik beter aansluiting bij een kind die ik coach of in de groep heb. Het loslaten van mijn ‘volwassen ik’ maar vooral ook stilstaan bij het ‘kind ik’. Hierdoor kan ik echt naast een kind staan en niet er tegenover omdat ik er iets van vind. En het kind vertrouwen bieden doordat ik me verplaats in hun gedachte wereld. Ook ik wilde niet altijd luisteren naar mijn ouders. Wilde graag leuk gevonden worden door andere kinderen en meespelen. Of moeten opboksen tegen mijn oudere broers en noem maar op.

Wat is dan nu mijn boodschap? Vergeet niet om af en toe eens stil te staan vanuit je eigen kind zijn. En vraag je daarbij het volgende af: Hoe was het voor mij destijds tijdens deze fase waarin mijn kind nu is? Wat wilde ik toen graag van mijn ouders? Kan ik ook reageren als kind zijn en niet alleen vanuit mijn volwassen ik? Het kan je een andere kijk geven richting je kind of in de opvoeding.

Twee leuke opdrachtjes om eens samen te doen met je kind om eens op een andere manier met je kind in gesprek te komen:

  1. Neem de tijd om het onderwerp/dilemma/probleem samen met je kind te onderzoeken. Dit kan met gesprekjes, foto’s van vroeger toen jij zo oud was, samen een tekening maken over het thema enz. Door dit op een ander moment te doen dan in het heetst van de strijd, geef je je kind een positieve ervaring mee. De tijd dat je wederzijds begrip kunt voelen en een moment dat jouw kind kan leren. En jij van jouw kind.
  2. Spreek een moment af om in de week eens lekker samen kind te zijn. Bijvoorbeeld om je kind een keer de regie te geven. Door te laten bepalen hoe jullie samen eten of wat er gegeten wordt. Of wat er gespeeld wordt en ondernomen. En ook een leuke is de gekke verkleed dag naar school. Dit soort momenten laat je kind ervaren dat ook jij als ouder lekker kind kan zijn en niet alleen maar streng of regeltjes bedenkt. Belangrijk om dan helemaal mee te gaan in de wereld van je kind en er even niks van te vinden. Je kunt er desgewenst gezamenlijk afspraken over maken over het hoe en wat of wanneer.

Dus, neem een momentje om samen eens lekker kind te zijn en veel plezier met het doen van deze opdrachtjes.

Dit was het laatste deel over het kind in jezelf. De volgende blogs zullen gaan over mijn ervaringen als begeleider Zorg binnen het Onderwijs.

0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *